ที่ว่าพุทธศาสนาจะดำรงอยู่ได้ต่อไปเพียง 5,000 ปี หลังจากพระพุทธองคืปรินิพพานแล้ว
เพราะฉะนั้นจึงเริ่มต้นปีพุทธศักราชที่ 1 หลังปรินิพพาน ตามข้อเท็๗๗ริงจากการขุดค้นทาง
ด้านโบราณคดีและจากรึกศึกษา เราทราบว่พระพุทธโคดมปรินิพพาน เมือ 483 ปี ก่อน
คริสตกาล แต่พุทธศาสนิกชนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้สืบคติความเชื่อจากอัตถกถาจารย์
(ผู้เขียนคำอธิบายคัมภีร์) ลังกาว่าพระพุทธองค์ปรินิพพานเมื่อ 543 ปี ก่อนคริสตกาลซึ่ง
คลาดเคลื่อนไป 1 รอบพฤหัสบดีจักร

ในระบบปฏิทินแบบจันทรคติอยู่ ครั้นถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าฯ โปรดให้มีเลขปี
รัชกาลทับหลังศก ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริให้เปลี่ยนวิธี
การใช้ศักราชของไทยโดยโปรดให้ใช้ รัตนโกสินทร์ศก ย่อว่า “ ร , ศก ” การใช้ รัตนโกสินทร์ศก
ถือว่าเป็นการตั้งรัชศักราชใหม่อย่างแท้จริงเพียงครั้งเดียวในประวัติศาสตร์ไทย การตั้งศักราข
ใหม่นี้ มิใช่รำลึกถึงการตั้ง กรุงรัตนโกสินทร์เท่านั้นแต่หมายถึงการตั้งราชวงศ์ใหม่ด้วย และ
ทรงเริ่มใช้ปฏิทินสุริยคติแบบเกรกกเรียนด้วยเพราะไทยได้ริ่มติดต่อกับนานาชาติมากขึ้น